6935

Bilmem on dokuz yıl
Kaç tane bir gece
Bildiğim bir sey var
Seni yasadım gecelerce
Sen yokken hayatımda
Seninleydim ben bilmedigin siirlerde
Hatta siirlerdeki hecelerde
Dile kolay on dokuz yıl
Anılar kaldı gecelerde
Paylasılmaz onlar
Ne gündüzle,ne seninle
Çünkü geceler yalnızlığımın kanıtı
Çünkü duygu gemisinin
Hüzün adasındaki anları onlar
Çünkü yalnızlık Paylasılmaz,
Paylasılırsa yalnızlık olmaz.
Hani hatırlarmısın bir gece
Bir gece sensizken yine
Radyomun çalısmadığını
Teyp dinleyerek agladığımı
Nereden bileceksin
Sen yoktun ki
NEYSE
Bu gece hesap yaptım
Bu gece sensiz 6935. gece
Sen anlayamazsın
Ne bu duyguyu
Nede YALNIZLIGIMI!!!!!!!!

ABANOZ

GUNLERİM KOVALAR AYLARI
AYLARIN NEREDE DER SENEM
BENDE İSE HAYKIRIRIM
NEREDE BENIM BİTANEM

AŞKINLA OLDUM DİVANU
DÖNDÜM DURDUM PERVANE
AŞKINDAN OLDUM AVARE
NEREDE BENIM BİTANEM

FARKIM KALMADI DELİDEN
KİMSE TUTMADI ELİMDEN
DARBE YEDİM KALBİMDEN
NEREDE BENIM BİTANEM

SENİN İÇİN YANAR SİNEM
NEREDESİN BİTAANEM
VEFASIZLAR DIYARINDAN
SADILKLAR MEKANINA

Acaba

Acaba

Ben limanları sevdim
Tayfunlardan,fırtınalardan
Azgın dalgalardan sonra
Ben güneşi sevdim
Karanlıktan,
Yağmurdan,kardan
Çamurdan sonra
Olmasaydı fırtınalar
Kar,yağmur,tufan
Olmasaydı karanlık
Sevebilir miydim ?
Görmeseydim seni
Sana bağlanır mıydım?

Burhan KÜÇÜK
Kdz.Ereğli

ACELEM YOK

Masmavi gökyüzü,masmavi deniz
Süslerken güneş;her ikiniz nede güzelsiniz
Süzülüp yavaş yavaş büyüyor
Gökte asılı muazzam bir lamba
Kızıllaşıyor ve muhteşem bir batış sonra
Kaldırıyorum başımı gökyüzü bir kara tahta
Söyleyin şimdi sonsuzluk hangi noktada?
Avuç dolusu yıldızlar serpiyorum gökyüzüne
Dönüşüyorlar pır pır yanarak,ateş böceklerine
Ömür gelip geçiyor,bir günlük süs gibi
Nefis bu ya! Yine sitemkar dünyaya
Hey…Durun!
Ne yapıyorsunuz?
Toparlamayın,dağınık kalsın eserlerim
Acelem yok,işlerim var daha!

ACI KÂR

Bilinir, fezayıkuşatmak demektir her sükut
Onunla icabet eder davetlere melekut

Halin davertte bulunur gibidir semaya
Öyleyse, halinle ve gönlünle başla senaya

Dîlde tatlı bir haledir ruhun, ateşin tüldür
Yüzünden okunur, ruhun imbikten akan güldür

Hissederim, hatıralar depreşir tahayyülde
Başlamış dostluğumuzu anarsın ilk eylülde

İşittiğim mutluluk nağmeleri, gülücükler
Şimdi, uzaklaşan vapurlar gibi küçücükler

Yalnızlığına em olmak emelimdir yanında
Vazgeçmem senin de dostluk akmaktadır kanında

Bir ihtirasa kurban vermem seni ve kendimi
Lütfen biraz sık dişini, yeneceğim fendimi

Gördüm, yüzünde sonsuz hüznün usâresi vardı
Anladım, o hatıradan kalan acı bir kârdı

Acılar Denizi

Ben acılar denizinde boğulmuşum
İşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını
Dalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni
Duyarım yosunların benim için ağladıklarını

Ölüyüm çoktan, bir baksana gözlerime
Gör, içindeki o kanlı cam kırıklarını
bu ne karanlık, bu ne zindan gece böyle
Bütün gemiller söndürmüş ışıklarını

Ben acılar denizi olmuşum, yaklaşma
Sularım tuzlu, sularım zehir zemberek
Baksana; herkes içime dökmüş artıklarını

bu karanlık bitse artık, bir ay doğsa
Bir deli rüzgar çıksa; alıp götürse
Yılların içimde bıraktıklarını…

Acılarla baş başa bıraktın sen

Seni sevdim bu yüreğimle
Bağlandım bütün ümidimle
Yoğurdun beni sevgin ile
Acılarla baş başa bıraktın sen

Gecelerim hep senle dolu
Yok mu? Bunun çıkar yolu
Yüreğimde ızdıraplarla dolu
Acılarla baş başa bıraktın sen

Yalçın kayada biten çiçek idin
Ender bulunanda çiçek idin
Kalbimi de sen çalan idin
Acılarla baş başa bıraktın sen

Leyla mecnunu düşünmeden çöle attı
Sevgisi onu yakıp ta, onu medrus etti
Sende beni ondan daha beterini ettin
Acılarla baş başa bıraktın sen

Halil Çolak 24.10.2005 Ankara saat.04.35

ACIMDIR

BİR ACIDIR GENÇLİĞİMİ YAKIP KAVURUR
HİÇ BİR KELİME ANLATMAZ ACIMI
ATEŞLER DÜŞER YANAĞIMDAKİ GAMZEME
SAHTE GÜLÜŞLERDE SÖNDÜRMEZ
DOST RÜZGARI ESER USUL USUL
ATEŞİ SÖNDÜRMEZ
AMA ACIMI AZDA OLSA DİNDİRİR
BİR KAPI ACILIRDI
GİRERDİ YÜREĞİME GİZLİ YARAM
SÖKÜP ATARDI ACILARIMI
ŞİMDİ KENDİNİ SÖKÜP ATMAYA ÇALIŞIR
AH BE FİLİZ,İM GÜÇÜN YETERMİ
BENDEKİ SEVGİYİ TÜKETMEYE