Yorulmadan

Yoruldumadan devam ediyorum.
Uzun,taşlı ve dar yolum.
Klavuzu verilmeyen hayatın,
Yoluma sığdırabildiğim kadarını yaşamaya çalışıyorum.
Ve ellerim kesik hala…
Yerlerde sahibi olduğum kırmızı damlalarım.
Nereye gitsem takibimdeler.
Şansım için izler bırakıyorum.
Bir sığınak bulup konaklıyorum
Yaralarımın kabuklarını söküp tazeliyorum acımı.
Eskiye dair kalanlardan kurtuluyorum
Devam ediyorum…
Kırmızılarım takipteler yine.
Yerdeler ve aralarındaki mesaferler gitgide daralıyor.
Mesafeler daraldıkça,
Gücüm azalıyor azalıyor…
Direnemiyorum!
Kırmızılarıma sarılıyorum boylu boyunca.
Kırmızılarımı biriktiriyorum yolumda.
Korkmuyorum!
Taşlıydı yolum ama benimdi ve güvenli…
Sereserpe ve seçeneksizdim.
Son zamanımı kırmızılarım,
birbirinden ayrılmasın diye harcıyorum.
Son damla kırmızımda ulaşınca taşlı yoluma,
Şansım izler peşinden ulaşıyor kırmızılarıma
Geç kalmış bir fener şansım olmuş gelip geçiyor üzerimden.
Kırmızılarımı parlatıyor,tahmin ediyorum.
Ama nefesimi,gözbebeğime aydınlık değinceye kadar yetiremiyorum.

Üşüyorum

Beyaza boyadığım hatalarımla üşüyorum odamda.
Kanat taktığım hayallerim kılıfı eskimiş yastığımın altında,
Akmasın diye direndiğim gözyaşım ve ben,
Vazgeçtiklerimle yan yana.
Anlayamadıklarımla kalmışım yine,dolaşmışım birbirine.
Duyduğuma pişman olacağım sesi özledim yine,
Direnerek kendime bir zaman daha duymadım.
Atlatmaya çalıştığım zamanlarda,kıpırdatamadığım ellerim,
Ve titrer bedenim.
Yenilmişliğimin altında ezik.
Açık gözlerim algılayamaz gördüklerini
Unutmaya programlanmış beyinlerle yan yana
İşlevini yitirmiş,donuk,anlamsız…

İstifleyip

İstifleyip zar zor sığdırdım yalnızlığımı zindanına,
Uzun zamandır kaçmak gelmiyor içimden.
Ayakta bile durmakta zorlandığım bu aralar,
Kaçıp nefretine hedef olmaya gücüm yetmez.
İçindeki koca ateşle ruh
Sonunda kavurdu beni
Ben bu acıyla ölmeyi bekledim,
Uzun süredir oynaşıyordum ölümle.
Nihayet bol sisli bir gün, seni kusarken,
Firar ettim zindanından!

Hayatın Merkezi

Hayatını merkezinden roller çalıyorum.
İzinsiz, pervasızca…
Ruhuma eş seçiyorum ruhunu cüret edip.
Senden habersiz…
Ayrıntılar biriktiriyorum.
Zevkle, zararsız…
Yinede dünyama çok uzaksın,
Öyle olmayı seçtiğin için.
Neresindeyim hayatının,
Hangi kimlikle bilmiyorum.
Ve yüzünü bana dönmeni beklemiyorum…

Gülleri

Karanlık ve soğuktu onun günleri.
Benim için karanlık ve soğuk O demekti.
Gözümden esirgediği yüzünü göremiyeceğim kadarsa aydınlık,
ve serinse bedeni mutluydu.
Ben ise söyleyemediklerimi yüzümde görebileceği,
aydınlığın hayalini kurdum.
Aydınlıksa sıcacık olacaktım
Sıcacıksam,mutlu…

Bizler seçililerdik

Bizler seçililerdik…
Ve tanrının sağ yanında duruyorduk
Kocaman elleri üzerimizde,
Ve gözlerimiz kapalıydı.
El yordamıyla bulduk tabutlarımızı,
Ve kefenlerimizi kendimiz giyindik karanlıkta
Çıplak, soğuk ve kimsesizdik sonunda…
Ne hırs, ne aşk, ne de nefret vardı yanımızda.
Uzandık sonunda, sonsuz uykumuza.
Huzurlu, ruhsuz bedenlerden ibarettik,
Tek sahip olduğumuz buydu.
Hepimiz fakirdik artık…
Ama çok mutlu!

Büyüttüm

Gücümü yok sayarak başlattım,büyüttüm.
Bitirmeye yetecek diriliğimi kaybetmişim çokluğundan.
Ağzımda bıraktığın kül tadının tiryakisi olmuşum sonunda.
Her şeye hakim,özgür ruhun uslanmaz,kanmaz parlak yalanlarıma.
Bezgin ruhum,ağır gelir artık senin sahte renkli hayatına.
Bedenim aç,ruhum doymuş hissiz,acımasız dokunuşlarına.
Titredi,yandı bedenim yanımda nefes aldığını hissettiğim anlarda,gizledim.
Ama zannettiğin gibi korkmadım hiç,
Dinledim nefes almadan,sahip olamadığım kalbinin sesini
Ezildi yok oldu yüreğim,görmek istediğinin ben olmadığını anladığım zamanlarda.
Göstermek istediğin şeklini görmeyi yeğliyorum böyle zamanlarda.
Sen yazıyorsun,ben anlamamaya çalışarak,düşünmeden oynuyorum.
Acımı içime akıtıyorum görme diye,utanıyorum
Ve Hep Sırtım sana dönük ağlıyorum
Şüphem yok artık,bir kurtuluş çığlığı sonrası tıkanıp kalıyorum,
Sana zevk veren alışkanlıklarına saygı duyup,vazgeçiyorum.
Saygı duymamı gerektirecek olana aşk demeyi düşünüyorum,
Kendimle kıyaslayıp,layık bulmuyorum.
Ama kimsenin,en çok ta senin bilmediğin en kutsal olanı ben biliyorum artık,
Yinede istemem paylaşmayı,unutmalı senin gibi,
Zaten sevmedim bende seni 😛

Beynim

Yaşamaksa beynin uyuşuk
ve kontrolsüz adımlarla sokak lambaları altında
Sığınmak saçakların altına
Tutunmaya çalışmak bir şekilde hayata hala
Amaçsızda olsa pay aramak kendimize
Uyanmak hiç bilmediğin bir yerlerde
Gün ışığı altında ekşimiz bira tadı ağızlarda
Gözlerimiz açılmamışken daha,
devam etmek yavaş yavaş intihara
Tütün kokan odalar,parmaklar,bedenler,ağızlar
Sigara dumanı artık bizi ısıtan
Okunmayı bekleyen ertelenmiş kitaplar
Çalışma hevesi tütün kokusu arasında kayıp
Yerini biliyoruz,kullanmak gelmez içimizden
Bir yorgan yeter daha en başındayken kaybetmek için
Ve bir kayıp yeter sürdürmek için kaybetmeye devam etmeyi…