Gitmek mi İstiyorsun

Gitmek mi istiyorsun?
İşte kapı orada
En fazla yapacağın gitmektir
Peki gidebilir misin?
Bilmem…
Belki de gidersin
Ya arkanda bıraktıkların?
Boş bir Diyarbekir serüveni mi?
Yoksa hayatının en saçma günleri mi?
Adını sen koy artık.

Simdi sen gidiyorsun ya
Herkes sana benzeyecek
Doğru söylemiş Yılmaz Erdoğan
Hakikaten de sana benzeyecek
Geride kalan gül gülistan bir Diyarbekir
Ve umutsuzluğun eline geçirmiş olduğu bir koz daha
Bırakmak kolaymış diyecekler
Ve sonrası…
Düşünmek bile istemiyorum
Sadece sen mi varsın ki gurbet elde
Sadece sen mi çekiyorsun aile hasretini
Peki ya diğerleri…

Kolay mı sanıyorsun çıkıp gitmek
Kimsesiz çocukları düşün bir de
Onlar istemez mi ana baba sevgisi
Hergün aynı hasret
Yüreklerindeki aynı burukluk
Boğazlarında birşey var, yutkunamıyorlar
Ne gurbettir o, ne de
Yüzlerini bile göremedikleri aile hasretidir
Sadece durur orada
İsmini bile koyamazlar
Ne ağlamayı öğrenmişler, ne de gülmeyi
Bir anlık sevgi ve şefkat için
Sahip bile olamadıkları neler vermezler
Peki senin derdin ne…

Gitmek mi istiyorsun
İşte kapı
Ama ne için…
Bir de Ahmed Arif´i düşün
Hasretle pranga eskitmiş
Peki ya sen…
Sen ne eskittin ki gidiyorsun…

Bu yazı Sevgi Şiirleri kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>