Bir midye kabuğunun içinden
Çıkarsam sevgilerimi
Tane tane dizsem boynuna
Yine de az gelir sevmelerim
Bilirim
Bu gece  kendimi anlatıyorum sana
Avuçlarıma bir bak
Bütün sevmelerin burada yazılı
Kaç kere dokunduğunu
Hiç saymadın ki
Saatler beni durdurmasada
Yaşlanmam sensiz olsa da
Dur diyemem ki
Sana olan haykırışlarım
Sayfalar dolusu yazdıklarım
Sen şiir  diye okurken
Seni anlattıklarımdı
Bir güneş kadar degerli olmasam da
Dünyanda
Kar kadar beyaz
Karda açan kardelen gibi
Saf ve temiz sana olan duygularım

Şimdi
Cennet ve cehennem arası
Karanlık bir yerdeyim
Mehtap düşerken denize
Ben sadece gölgeni arıyorum
Seni düşünmekten vazgeçmiyorum diye
Dalgalar da sahile sarılmaktan
Bir an olsun vazgeçmiyor
Sen yoksun diye değil
Beni anlayacak
Kimse olmadığı için
Bıraktığın yerdeyim
Hani martılara
Ekmek atardık ya
Toplanırlardı tepemize
Şimdi onlar bir parça ekmeğe
Bense sana muhtaç
Bir kuru ekmek kadar sevgine

Şimdi ne olur gel
Kapatacaksak gözlerimizi bu hayata
Ellerin elimdeyken
Çekilsin ruhumuz bedenimizden
Ve sen yanımdayken
Elveda diyelim
Nasılsa öyle ya da böyle
Tükenecek birgün bu hayat
Ama seninle
Dizinde uyuyarak
Beraber yaşlanarak
Her şeye rağmen
Anladım ki
Hayat seninle güzel
Hemde kahve kokan gözlerin gibi

Celal Keklikçi