Yazar arşivleri: Nazım Hikmet

Gündüzsüzüm her saatım bir siyah gece Burda ömrün hiç zevki yok hicranları çok Rast gelmedim bu illerde gülen bir gence Her şey kalbi kemiriyor bir zehirli ok Kime baksam gözlerinde derin bir kin var Benliğinin ta içinden yaralı herkes Bu … Okumaya devam et →

Yaşamak şakaya gelmez, büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın bir sincap gibi mesala, yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden, yani, bütün işin gücün yaşamak olacak. Yaşamayı ciddiye alacaksın, yani, o derece, öylesine ki, mesala, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda, yahut, … Okumaya devam et →

Diyelim ki, ağır ameliyatlık hastayız, yani, beyaz masadan bir daha kalkmamak ihtimali de var. Duymamak mümkün değilse de biraz erken gitmenin kederini biz yene de güleceğiz anlatılan bektaşi fıkrasına, hava yağmurlu mu, diye bakacağız pencereden, yahut da yine sabırsızlıkla bekleyeceğiz … Okumaya devam et →

Bu dünya soğuyacak, yıldızların arasında bir yıldız, hem de en ufacıklarından, mavi kadifede bir yaldız zerresi yani, yani, bu koskocaman dünyamız. Bu dünya soğuyacak günün birinde, hatta bir buz yığını yahut ölü bir bulut gibi de değil, boş bir ceviz … Okumaya devam et →

Yanıyor! Yanıyor! Müthiş terrakeler Çekiyor aguşuna o adüvv-i beşer Valdeler haneler yetimler Semaya kalkmış istimdat eden eller Valdesiz pedersiz kalmış masumlar Gaipten Halikten medet bekler Bir zaman pür-gurur gezen zenginler Şimdi hakir Bakıyor bu nar-ı cehenneme gözler dalıyor Ağır ağır … Okumaya devam et →

İntikamım alın diye Şehit dayım inleme Rahat otur Bana bakıp beni öyle titretme İntikamın alınacak sen ey Şehitlerin evladı İntikamın alınacak sen ey Oğuzların ahfadı

sen esirliğim ve hürriyetimsin, çıplak bir yaz gecesi gibi yanan etimsin, sen memleketimsin. Sen ela gözlerinde yeşil hareler, sen büyük, güzel ve muzaffer ve ulaşıldıkça ulaşılmaz olan hasretimsin…

Başlangıç Nereden gelip nereye gidiyoruz? Belimizi doğrultup kalktığımızdan beri iki ayak üstüne, kolumuzu bir sopa boyu uzattığımızdan beri, taşı yonttuğumuzdan beri yıkan da yaratan da biziz yıkan da yaratan da biziz bu güzelim, bu yaşanası dünyada. Nereden gelip nereye gidiyoruz? … Okumaya devam et →

Birden rüzgar hayat gibi esince Karanlıklar ağır ağır gerindi Denizdeki içli hayat bu gece Sonu gelmez ölümden de derindi Bu ilahi büyüklüğün nefesi Doldurmuştu nihayetsiz boşluğu Andırırdı hayattaki son sesi Dalgaların sahildeki soluğu

Buyrun, oturun dostlar, hoş gelip sefalar getirdiniz. Biliyorum, ben uyurken hücreme pencereden girdiniz. Ne ince boyunlu ilâç şişesini ne kırmızı kutuyu devirdiniz. Yüzünüzde yıldızların aydınlığı başucumda durup el ele verdiniz. Buyrun, oturun dostlar hoş gelip sefalar getirdiniz. Neden öyle yüzüme … Okumaya devam et →