Yazar arşivleri: Nazım Hikmet

Yıllar geçti yardan hala gelmedi haber O vefasız yad ellerde acep ne eyler? Rüzgar ona dertlerimi bari sen anlat Git kaygısız şen gönlüne biraz elem kat Ayrılmıştım ben onunla bir karlı gece Hatırlamaz o geceyi belki iyice Yıldızlarla parıldayan bir … Okumaya devam et →

Memleketim, memleketim, memleketim, ne kasketim kaldı senin ora işi ne yollarını taşımış ayakkabım, son mintanın da sırtımda paralandı çoktan, şile bezindendi. Sen şimdi yalnız saçımın akında, enfarktında yüreğimin, alnımın çizgilerindesin memleketim, memleketim, memleketim…

Zevcem, ruhu revanım Hatice Pîrâyende, ölümü düşünüyorum, demek ki arteryo skleroz başlıyor bende… Bir gün kar yağarken, yahut bir gece, yahut bir öğle sıcağında, hangimiz ilkönce, nasıl ve nerde öleceğiz? Nasıl ve ne olacak ölenin son duyduğu ses, son gördüğü … Okumaya devam et →

Alnımızda yanar gençliğin tacı Yorgunluğun anasını satarız Elimizde neşemizin kırbacı Ufukları önümüze katarız Göğsümüz kuvvetli , gönlümüz temiz Tükenmez yolları tüketiriz biz Ne saray,ne hamam,ne han isteriz Nerde gün batarsa orda yatarız Sabah burdaysak,akşam ordayız Günlerin peşinde bir hovardayız Bazı … Okumaya devam et →

yürümek; yürümeyenleri arkasında boş sokaklar gibi bırakarak, havaları boydan boya yarıp ikiye karanlığın gözüne bakarak yürümek.. yürümek; dost omuzbaşlarını omuzlarının yanında duyup, kelleni orta yere yüreğini yumruklarının içine koyup yürümek .. yürümek; yolunda pusuya yattıklarını, arkadan çelme attıklarını bilerek yürümek … Okumaya devam et →

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil, bütün iş Tahir’le Zühre olabilmekte yani yürekte. Mesela bir barikatta dövüşerek mesela kuzey kutbunu kefe giderken mesela denerken damarlarında bir serumu ölmek ayıp olur mu? … Okumaya devam et →

Topraktan öğrenip kitapsız bilendir, Hoca Nasreddin gibi ağlayan Bayburtlu Zihni gibi gülendir. Ferhad’dır, Kerem’dir, ve Keloğlan’dır. Yol görünür onun garip serine, analar, babalar umudu keser, Kahbe felek ona eder oyunu. Çarşambayı sel alır, bir yar sever el alır, kanadı kırılır … Okumaya devam et →

Kapımın önünde üç selvi vardı. Üç selvi. Selviler rüzgarda sallanırlardı. Üç selvi. Kökleri yerde, başları yıldızlarda Üç selvi. Selviler sallanırlardı rüzgarda. Üç selvi. Bir gece düman bastı evi. Üç selvi. Yatağımda öldürüldüm ben. Üç selvi. Kesildi selviler köklerinden. Üç selvi. … Okumaya devam et →

Yoldaşlar, nasip olmazsa görmek o günü, ölürsem kurtuluştan önce yani, alıp götürün Anadoluda bi köy mezarlığına gömün beni, Hasan beyin vurdurduğu ırgat Osman yatsın bir yanımda ve çavdarın dibinde toprağa çocuklayıp kırkı çıkmadan ölen şehit Ayşe öbür yanımda. Traktörle türküler … Okumaya devam et →

Ey zavallı vatanım Neden böyle ağlıyor Neden midir, çünkü ona Evlatları bakmıyor ……….. Oğul– Bakmaz isem ben sana Haram olsun Türklük bana İşte ana gidiyoruz Vatan için ölmeye Gidiyorum öleceğim Dönmeyeceğim geriye … Ana– Git oğlum git Vatanına hizmet et … Okumaya devam et →