Yazar arşivleri: Metin Eloğlu

İçtikçe içesim geliyor gayri ne bilgi ara ne hüner Beni bu rakıyla başbaşa bırakma Adam olayım çalışıp para kazanayım Beni böyle işsiz güçsüz bırakma Beni uslandır beni yüreklendir Beni deli edip bırakma Bilsen nereleri var kalk gidelim Beni hep buralarda … Okumaya devam et →

Bu yürek seni seveceğini biliyordu herhalde Bu kafa seni kuracağını seziyordu hanidir Bine bin veren buğday Elmadaki mayhoşluk Hukuku beşer Çınçınlı hamam Çizmeli kedi Sanki elleriyle komuşlar gibi İkimizden bir işmar Seni sevmemiş olsam sözlerim yarı yarıya Gözlerim yarım Ellerim … Okumaya devam et →

Camı kırmak çok kolay Göğü hep göğertmek Unu hiç acıtmamak Çölü tez çimlemek Eri dişilemek Piçi babalamak Sonu ilklemek hemen Zor olanı sen

Oralar yazın mı hala, güpgüzel midir Gayri şarapsadım ben, İstanbulsadım Kuşladıysa gözlerimi bir sakar tavan Sensiz günlerimi çarçur etmek içindir Ama pörsümüş, gül bitine karmış bir sarı Siner külçelenir ta evimde barkımda Pelit acısından yavuz bir özlem kiri Yu canım … Okumaya devam et →

Bu zıkkımın yanında Arnavut ciğeri ister, bir. Çiroz salatası ister, iki. Cacık ister, üç. Adalet, müsavat, hürriyet demeye Sadece yürek ister.

Eloğlu binlik bozdurur Ben bozduramam Eloğlu başını yastığa kor komaz uyur Ben uyuyamam Eloğlunun sofrasında dokuz türlü Benim aç yattığım olur bazan Benim evim gecekondu Eloğlunda apartman Eloğlunda ince müzik Benimkisi aman aman Benim kuru başım bana yeter Eloğlunda karı … Okumaya devam et →

Bahar gelir gelmez Sokağa çıkar çıkmaz Elifi görür görmez

Şaraptı rakıydı şuydu buydu Kişi esrimeyi bir aşkta tatmalı ilkten Dedim ya ondan gayri korkuluğa güvenemem İçtiğim hep aşktı benim gerisi tortu Sevişik iki keçi yumukgöz oğlağına Özüne aşk sızmış o sütü emziriyor Yumurtasını bir kovuğa koyarken Aşkı da koyuyor … Okumaya devam et →