Vazgeçmek

Vazgeçmek!
Ölüm kadar soğuk insana,
İnsanı yakacak kadar yakın.
Bir alev vazgeçmek,

Kolay gelir bırakıp gitmek,
Sanırsın herşey o an bitecek,
Yanan ateş sönecek,
Herşey yok olup gidecek.

Vazgeçmek!
Oysa o zaman başlar çok şey.
Yalnızlık o zaman başlar,
Ah çekmeler,geçmişin hikayesi.

Vazgeçmek!
Bırakıp gittiğimiz kendimiz,
Vazgeçtiğimiz biziz aslında.
Hayallerimiz,ideallerimiz.

Vazgeçmek!
Bir zaman varlığı için
Herşeyi fede edebileceğimiz şeyler
Arkamızda bıraktığımız.

Sonra ateşi düşecek içimize,
Uzaklarda kalan bir hikaye.
Geçip giden onca yıl,ve bomboş bir hayat
Vazgeçmek.
UÇAN

mahmutucan hakkında

emekli öğretmen
Bu yazı Hayat Şiirleri kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>