Zor Kadın

Zor Kadın

Sen! Zor Kadın!
Bilmiyorsun ne „zor“ olduğunu
Ne sana ulaşabilmek kolay
Ne de vazgeçebilmek senden
Gözgöze gelmek bile “zor” seninle
Yüreğim fırlamadan yerinden
Hele sarmak seni sımsıkı
Pahalı bir rüya sanki

Sen! Zor Kadın!
Bilmiyorsun ne “zor” olduğunu
Kalbim esir olmuşken gözlerine
Ellerim okşayamıyorken tenini
Ve sensiz yaşarken bu „sevi“yi
Düşünemiyorum bile
Daha „zor“ ne olur ki!

Sen ! Zor Kadın!
Bilmiyorsun ne „zor“olduğunu…

ZOR ZAMANLAR

Okyanusun ortasında küçük bir sandaldı
Dalgaların arasında pek ümitsiz kalmıştı
Bir yandan fırtına,bir yandan dalgalar çarptı
Çatırdıyordu gövdesi zor bir zamandı

Etrafına bakındı, yardım edecek yokmu ne
Uzakta gemiler gördü,lakin ne çare
Sesini duyuramadı,rüzgarmıydı bahane
Düşünmeye başladı böyle bir kara günde

Gemileri büyük yapan ne dedi kendine
Gövdelerimi,yoksa kibirli yolcularımı
Hayır dedi,onlar dalgalarla savaşır
Fırtına diner,savaşı gemiler kazanır

Anlamıştı artık yapması gerekeni
Cesaretlendi,geri geldi ümidi
Dalgalara göğüs gerdi,fırtınaya direndi
Savaşı kazandı zor günler bitti
Selam durdu gemiler ona
O sandalın adı ÜMİTTİ

26-05-2002

Yıllar geçti yardan hala gelmedi haber

Yıllar geçti yardan hala gelmedi haber
O vefasız yad ellerde acep ne eyler?
Rüzgar ona dertlerimi bari sen anlat
Git kaygısız şen gönlüne biraz elem kat

Ayrılmıştım ben onunla bir karlı gece
Hatırlamaz o geceyi belki iyice
Yıldızlarla parıldayan bir sema gibi
Yaş dolmuştu pek sevdiğim siyah gözleri

Yıllar var ki o bakışı düşünerekten
Aşkımızı ölmeyecek zannetmiştim ben
Bu hissimde yanılmamak ümidi bugün
Beni biraz yaşatıyor işte onunçün:

Rüzgar ona dertlerimi ne git ne anlat
Ne de gelip hasta ruha daha elem kat

YILLAR TÜKENİR BİRGÜN

Gün uzar akşam olur, yollar tükenir birgün
Susar da deli poyraz, yeller tükenir birgün
Bağlar gazele durur, güller tükenir birgün
Gözyaşın ırmak olur, seller tükenir birgün
Perdeler kapanır da, tüller tükenir birgün
Eş dosta veda diyen, diller tükenir birgün
Karanfilleri deren, eller tükenir birgün
Yükler göçü giderken, sallar tükenir birgün
Oba, köy, şehir derken, iller tükenir birgün
Renk renk hayat yaşarsın, allar tükenir birgün
Ezgiler seni söyler, teller tükenir birgün
Yüreğin kora döner, küller tükenir birgün
Yarama şifa dersin,ballar tükenir birgün
Seni kundağa saran, kollar tükenir birgün

Seni anlamaz herkes, hâller tükenir birgün
Çiçek meyveye durur, dallar tükenir birgün
Desen desen işlersin, pullar tükenir birgün
Umut bağladığın o, fallar tükenir birgün
Dünya benimdir diyen, kullar tükenir birgün
Makam için riyakâr, roller tükenir birgün
Cüssesi beynine yük, filler tükenir birgün
Şeref baş tacı olur, keller tükenir birgün
Haklı sesin yükseltir, lâller tükenir birgün
Herkes kendi çobanı, mallar tükenir birgün
Küheylanı hamlatan, nallar tükenir birgün
Bazı başlar eğdiren, yallar tükenir birgün
Ders biter paydos başlar, ziller tükenir birgün
Kervan yola koyulur, çöller tükenir birgün
Ve tükenmez sandığın, yollar tükenir birgün

yine de gitme

yine de gitme

yakındın aslında soluduğum nefes gibi..
bak işte burda kalbimin içinde..
ama neden üşüyorum seni düşündükçe..
neden ısıtmıyor hayalin yüreğimi..
yüreğinin çöllerinemi sürgün ettin beni..
sevgilim,çöllerde üşünür mü deme
yalnızlık çalmışsa ruhunu üşünür elbette
susuz..çaresiz..sevgisiz..sadece kendimle..
ben seni şiirlerime hapsettim inadına
en güzel mısraların duygu dolu hecelerine
orda kal olur mu
hiç bi yere gitme
ben alışkınım sürgünlere
bu kez yapamadım çok uzağa gidemedim yinede..
bu yürek bu şarkıdan vazgeçemedi işte
hapsetti seni en derinlere..
sende vazgeçme..
orda kal olurmu
hiç bi yere gitme..
dedim ya
sen bakma..
benim yürek alışkın sürgünlere..

YİNE HAKLI ÇIKTIN

BUZ KESMİŞ YATAĞIMDA ISINMAYA ÇALIŞIYORUM,
SOĞUKTAN KASKATI KESİLDİM,KIPIRDAMIYORUM,
HİÇBİRŞEYİN GERÇEK OLDUĞUNA İNANMIYORUM,
HAYIR DİYE BAĞIRIP SOLUK SOLUĞA UYANMAK İSTİYORUM,
DIŞARDA ESEN POYRAZIN SESİ KULAĞIMDA,
ANNEMİN EMANETİ DERİ MUKAM BOYNUMDA,
GÖZYAŞIM BİLE DIŞARI ÇIKMAK İSTEMİYOR,
YİNE TAM GÖZLERİN AKLIMDAYKEN,
YAĞMUR BAŞLIYOR,
SENİNLE İLGİLİ HAYLLERİN ARKASI KESİLMİYOR,
SOLUĞUNU YANIMDA HİSSEDİYORUM,
BANA DÖNDÜĞÜNÜ SANIYORUM,
AMA SONRA HERŞEYİ ANLIYORUM,
DIŞARDAKİ HAVADAN OLMALI;
BENİ YİNE ALDI SENİ YANIMA BIRAKTI.
SONRA ANİDEN KENDİME GELİYORUM,
FARKINA VARIYORUM,NELER GİTMİŞ ÖZÜMDEN,
SEN GİTMİŞSİN,KOKUN GİTMİŞ,
GÖZLERİN GİTMİŞ GÖZLERİMİN ÖNÜNDEN,
YİNE HAKLI ÇIKTIN BİRTANEM,
GERİ DÇNMÜYORMUŞ GİDEN…

YİNE SENSİZLİK

Yine sensiz bir günde
Yine yalnızlıkla boğuşurken
Sen geldin aklıma
O güzel gözlerin geldi

Şimdi seninle olmak vardı
Yanında olup sana dokunmak
Seni hediyelere boğmak vardı
Ama ben hiç birini yapamıyorum
Çünkü yoksun yanımda

Bugün sevgililer günü
Ve ben elele dolaşan sevgileri gördükçe
Her seferinde bir damla düşüyor gözümden
Sen olmadığın için,şu an yanımda olmadığın için

Seninle olmak vardı
Sna dokunup,gözlerinin içine bakmak vardı
Hayallerimizden bahsedip,gülüp eğlenmek vardı
Seninle kavga edip sonra barışmak
Ayrıldık,herşey bitti deyip,sımsıkı sarılmak vardı

Aslında yanımdasın,
Ama bir o kadar uzaktasın
Sana bakıp görememek,
Yanında olup dokunamamak
İçimi çok acıtıyor
Yine sensiz günlerden birinde,
Yine ağlıyorum işte!!!

megizir

yırmı olsa

yirmi olsa da, otuz olsa da
Yollar kar, çamur olsa da, buz olsa da
Bedenim yorgun, aç ve susuz olsa da
Bir gün yalın ayak, terli gömlekle
– Gelirim, beni bekle

Belki yakında olur, belki de uzak
Sırtımda hatıralar, saçlarımda ak
Gün, tarih bilemiyorum amma, muhakkak
Bitmeyen bir azim, sabır ve emekle
– Gelirim, beni bekle

Yitik Kalp

Yitik Kalp.

Benim için,
Gökkubbenin altında,
Dünyayı yaratan.
Gündüzü güneşle,
Geceyi ay ve yıldızlarla donatan,
Ruhuma güzellikler adına,
Denizleri ve gölleri,
Dağları ve dereleri yaratan,
Ve dahi,
Ağaçları,çiçekleri,
Renğarenk bezeyen Rabbim.
Yetmez kuluma diyerek,
Uçan kuşları,
Yüzen balıkları,
Koşan kuzuları armağan kıldın.

Dinlenmem için geceyi,
Yarattıklarını görmem için gündüzü,
Sabit kıldın.
Yarattığın bu kuluna,
Çisil çisil yağan yağmuru,
Ilgıt ılgıt esen rüzğarı sevdirdin.

Benim için,
Yüreği sevgi dolu,
Şefkatin timsali,
Koruyucu meleğim,
Annemi gönderdin.

Ne bir eksik,
Ne bir fazla,
Her işi tastamam olan sen,
Elmanın diğer yarısı,
Babamı güçlü kıldın.

Erişilmez dağların zirvesinde,
Uçurumların ayak değmez,
Göz ulaşmaz noktalarında,
Tek başına yaşayan kardelen gülüne,
Rüzğarları gönderen,
Ve neslinin sürmesine sebep olan sen.
Karşılaştırdın,
Güçlü babamla melek annemi.

Dünümü bilen sen,
Yarınımı hazırlayan yine sen..
Senden geldim,
Bu emaneti idame ettirmem için,
Binbir çeşit nimetlerini önüme serdin.
Hangi birini sayayım.
Aş verdin,
İş verdin,
Eş verdin,
İstedim verdin,
İstemedim yine verdin..
Bense genelde unutarak,
Bazende teşekkürle karşılık verdim.
Dönüşüm yine sanadır.

Bir ışık huzmesiyim,
Verdiğin emanet bedenimde.
Varlığını ululayabilirsem,
Ne mutlu bana.
Mühletim dolanda,
Gözüm feri solanda,
Seni anıp,
Emaneti terk edende,
Sana kavuşmak için,
Göklere yükselende,
Günahlarımın ağırlığından,
Korkarım.
Karanlıklara düşmekten.
Ve yine sana sığınırım.
Dün olduğu gibi,
Bugün de yalnız bırakma.
Merhametinle.
Yolumu aç.

Evreni avuçlarıma veren Tanrım,
Annemi,
Babamı,
Ezelimi,
Kalbimi,
Aşklarımı,
Ve geleceğimi veren tanrım.
Anladım.
Aşkların en yücesi sensin.

Sevgide sınırsız olan sen,
Merhamette sonsuz yine sen,
Sana aşık aciz kulun ben,
Alemlerin rabbine yalvarıyorum.
Doldur kalbimi sevğinle,
Arınsın sensizlikten,
Biliyorum ki,
Sensiz bir kalp,
Karanlıklarda,
Yitik bir kalptir.

İshak ÖZLÜ