Yine vazgeçmedi hakkı sevdiler

Mecnun Leyla için çöllere düştü
Ferhat şirin için dağları deldi
Kerem aslı için otuz iki dişinden oldu
Acı çektiler ama yine sevdiler.

Sevgini en kutsalı acı vereni
Allah verir dert ve dermanı
Aslı aşkından düşürdü dile Keremi
Faz geçmedi yine sevdiler

Sümmani baba Gülperi için yandı tutuştu
Gerçek muhabbeti sevdada buldu
Aşkı ona acı versede hep gonca güldü
Yine vazgeçmedi yine sevdiler

Âşık şenlik bir başka sevda masalı
Kağızmanlı zihni acıyı en iyi tadan biri
Koç Köroğlu âşıklarında piri
Çok çile çektiler ama yine sevdiler

Emrah Güleser için diyar diyar dolaştı
Gezdikçe aşkı alev alıp korlaştı
Yağan kar ile candan söyleşti
Çok cefalar çektiler ama yine sevdiler.

Horasan ereni sevdi sevgi bilmez birini
Sevda çeken dinlemezde elin sözünü
Yaktı gönlünü savurdu da kulu
Yine vazgeçmedi hakkı sevdiler

Halil Çolak 24.8.2005 Ankara

yitik

ey yüregimin kırmızı belası
sana yazdıgım tüm şiirleri
bu kahrolası kente dagıttım
kent bana sevda türküleri söyledi
ben kendime agladım
birde yitip giden yüzüne
sen deli sevdamdın..
sabırlı kardelenim
sen bir düşdün sevgili
ardından ben düştüm
şimdi
ne sen farkındasın ne de ben
her dublede ayrılıgı içiyoruz
kana kana..
birbirimize susamışken
artık ne sevişmek için yagmuru beklıyecegiz
ne de gülüşü saklı cocukları

YİTİK MUTLULUK …

bugün doğmuşsun,
30 sene önce bensiz,
bugün de bensiz,
yarın da bensiz…

halbuki söz vermiştin,
ilk ve son benimle,
ilk ve son kez söylemiştin,
olmaz sensiz, olamaz benimle.

annen bile hatırlayamaz,
doğum günün bugün,
doğduğunda bensiz,
şimdi de bensiz.

bensizlik işledi ruhuna,
ben sensiz, sen bensiz,
doğum günün kutlu olsun,
yitik mutluluklarla…

İstanbul Kasım 2003, Y. Yumak

Yok

Kitabımı sana adamak istedim
Gözlerine baktım
Gözlerin yok
Öpmek istedim
Yüzüne baktım
Yüzün yok
Tutmak istedim elini
Elin yok
Isıt sözlerimi yüreğe işleyen kulakların yok
Anlat bana bişey anlat
Dilin yok
Haydi yanyana yanın yok
Kitabımı sana adamak istedim
Adın yok
Güvercin getirdi şiirimi geriye
Bu dünyada anlattığın kadın yok ….

Yok Gibi Farzet

Hiç kolay değil
Yeniden sevmek
O eski günleri tarihe gömmek
Hiç kolay değildir yaşananları
Yok gibi farzet

Hala karşında kırık bir kalp var
Yaşamdan bıkmış bir yıkıntı
Bu yaşamda sadece bir sığıntı
Hiç kolay değildir yaşananları
Yok gibi farzet

Sen aşk dolusun biliyorum
Sana sevme diyemiyorum
Bende o yoldan geçtim
Gel başlamadan vazgeç
Hiç kolay değildir yaşananları
Yok gibi farzet.

Koca bir çınar gibi yıkılırsın
Sonra bir boşluğa sığınırsın
Senden kopar göz yaşların
Yaşamaktan bile sıkılırsın
Hiç kolay değildir yaşananları
Yok gibi farzet.

Tek başına sevgi olmaz
Aşk bir sevgiyle doymaz
Gel vazgeç bu sevda olmaz
Hiç kolay değildir yaşananları
Yok gibi farzet.

Yokluğun Öldürür Gülüm

Sen…!

N e z a m a n

A k l ı m a d ü ş s e n

S ö z g e ç i r e m e m

S a n a s e v d a l ı

A s i y ü r e ğ i m e

K a b u s u m o l u r

Z a m a n s ı z y o k l u ğ u n

S e n s i z l i k g ü l ü m

K a r a b a s a n g i b i

Ç ö k e r g e c e l e r i m e

D ü ş l e r i m

A y a k l a n ı r g e c e y e

B e y n i m d e

B i r i s y a n b a ş l a r

F i r a r e d e r

A s i d u y g u l a r ı m

Y ü r e ğ i m

K ı r a r p r a n g a l a r ı n ı

Beni,

İ ç i m i k e m i r e n

İ l l e t d e ğ i l

Senin,

Y o k l u ğ u n ö l d ü r ü r

G ü l ü m…!

21/12/2005

YOKOLUŞ

biter bir gün bütün o yanındaki gülümsemeler.
hersey bir anda susuverir.
usulca bakarsın sagına soluna kimseyi bulamazsın.
o an utanırsın.yaptıklarından pişmanlık duyarsın.
beni görmek istersin bulamazsın..
ben o sıralarda yeni ölümlerin getirdigi hüzünleri toplamakta olacam.
sessiz ve sakin beklerken ölümü ve hıckırmadan aglamayı becerebilirken seni düsünecem..
gururunla bas basa kalınca anlayacaksın herseyi.
o sana isyan edecek o zaman.benim yapamadıgımı rüzgarlar yapraklar yapacak.yagmurlar bir baska yagacak üzerine.sitemle…
bütün cicekler sen üzerinden gecerken solacak.
hepsi benim zamansız ama bildik ölümüme aglayacak.yanacaksın..
ben diger cetin ve yanlız yesilimsi ülkelerden sana seslenecem gel diye.
gelemeyeceksin.
cünkü sen orda benim yasadıklarımın en agırını yasayacaksın.o zaman sevdanın verdigi acıyı anlayacaksın

YOKSUN

Bi dilenciydim gözlerinde asılı duran,yırtık yamalı yüreğimle.
Hiçbir kuşun gelip konmaya cesaret edemediği bi kalp vardı ellerimde,
yine ellerine perçinlenmiş.
Ben öksüz dizelerin yol bilmez meçhulü.
Nereye düşsem yangın yeri,
nereye bi bakış uzatsam cehennem.
Çünkü sensizliğin tam ortasında,
boğulmaya müsait acemiliğim içmde;
Sebep SEN yine..
Artık takat tok mecal son durağın eşiğinde,
ben deprem gibi sallıyorum kendimi
ve bu yokluğun
ÖLÜM gibi koynumda hala…
YOKSUN…